ต่อเนื่องจากบทเรียนที่ผ่านมาเราได้ทราบมาแล้วว่าผู้ที่ปฏิเสธการละหมาดฟัรดูนั้นเป็นกาเฟ็รส่วนผู้ที่ทิ้งละหมาดโดยเพิกเฉยเพราะความเกียจ

     การทิ้งละหมาดโดยไม่ยอมรับและปฏิเสธนั้น ถือว่าเป็นกุฟรฺ ออกจากศาสนา ซึ่งดังกล่าวเป็นมัติโดยเอกฉันของบรรดานักวิชาการ

เมื่อท่านนบี ซ.ล. ได้อพยพเข้ามาอยู่ที่เมืองมะดีนะห์ และท่านต้องการสร้างชุมชนมุสลิม ท่านต้องเผชิญกับความแตกต่างทางสังคม นับเป็นปัญหาอย่างหนึ่งที่ท่านนบี ซ.ล. ต้องเผชิญและแก้ปัญหา โดยท่านได้พบว่า

การละหมาดนั้นเป็นอิบาดะฮฺที่ประมวลไว้ด้วยคำพูด และการกระทำโดยเฉพาะ